வேர்கள்-இலைகள்-தழைகள்

விற்ற நாள் முதல் ஒரு ஜனவரியின் பனிக்காலைப் பொழுதில் தான் என்னை நான் விற்றேன். செப்டம்பர் பதினொன்றுக்கு முன், பின் என வரலாற்றை இரண்டாகப் பிரித்தது போல், என்னை விற்பதற்கு முன், பின் என என் வாழ்வும் இரண்டாகப் பிரிந்து போனது. அன்று விமானதளத்தை பனிமூட்டம் மூடியிருந்தது. கருஞ்சாம்பல் ரன்வேயின் பனிப்போர்வையை இளங்காலை சூரியனின் ஆரஞ்சு கதிர்கள் மெள்ள விலக்கிக்கொண்டிருந்தன. இந்தப் பொழுது எனக்கு மிகவும் உகந்த பொழுது. பூமியில் இருப்பதை விட ஆகாயத்தில் இந்தக் கணங்கள் இன்னும் ரம்மியமாய் இருக்கும். ஹாங்கரில் நின்றிருக்கும் இரண்டு செஸ்னா விமானங்களையும் ஏக்கத்துடன் பார்த்தேன். நினைத்த பொழுதில் அவைகளை எடுத்துச் செல்ல எனக்கு உரிமையில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் விமானத்தை எடுப்பதற்கு ஆயிரம் வரையறைகள் உண்டு. வரையறைகள் இன்றி, கார் ஓட்டுவதைப் போல் விமானம் ஓட்ட, சொந்தமாக விமானம் வைத்திருக்க வேண்டும். என்னைப் போல் ஃப்ளையிங் க்ளப்பில் விமானம் ஓட்டப் பயிற்சி பெறுபவனுக்கு அது கனவில் கூட சாத்தியமில்லை. “குட் மார்னிங், பரம்”. என் சூப்பர்வைசர் ரங்கநாதனின் குரல் கேட்டுத் திரும்பினேன். “குட் மார்னிங், சார்”. “க்ரேட் மார்னிங் ...